Gitterbox na placu przez zimę. Ocynk czy malowanie proszkowe, co lepiej chroni pojemnik?

W skrócie: Mokre stopy pojemnika, sól nanoszona kołami i rysy od wideł zwiększają wymagania wobec zabezpieczenia stali. Jeśli rozważasz, co wybrać — ocynk czy powder coating — na niezadaszony zimowy plac zwykle lepszym punktem wyjścia będzie ocynk ogniowy. Chroni barierowo i może ograniczać korozję przy małych uszkodzeniach. Nie oznacza to jednak przewagi nad każdym specjalistycznym systemem proszkowym przeznaczonym do pracy na zewnątrz.

Table of contents

Co to jest gitterbox?
Gitterbox to wielorazowy metalowy pojemnik transportowo-magazynowy z ramą, siatkowymi ścianami i podstawą do obsługi wózkiem oraz sztaplowania, czyli ustawiania w stos. Omawiany standardowy wariant ma wymiary zewnętrzne 1240 × 835 × 970 mm. W naszej ofercie są też inne wysokości i warianty. Sam wymiar nie oznacza jeszcze, że pojemnik ma certyfikat EPAL.

Co zima robi z gitterboxem na placu?

Zimą dolna rama i stopy stojące na mokrym, zasolonym podłożu są szczególnie narażone na korozję. Woda może zalegać tam długo po odwilży, zwłaszcza przy osadach i zabrudzeniach. O ryzyku decydują przede wszystkim czas zwilżenia, sól i uszkodzenia powłoki, a nie sam mróz.

Podczas kontroli powiąż warunki pracy z konkretnym fragmentem pojemnika. Dzięki temu łatwiej sprawdzisz miejsca, w których wilgoć i uszkodzenia mechaniczne występują jednocześnie.

• Zalegająca woda przy stopach i dolnej ramie oznacza dłuższy kontakt powłoki z wilgocią. Woda w szczelinach, przy połączeniach podłogi i zakładkach, wolniej wysycha i utrudnia zauważenie korozji.
• Solanka z kół i rozbryzgu trafia na podstawę oraz dolne części ścian, tworząc bardziej agresywne warunki, również dla cynku. Uderzenia i ścieranie na krawędziach podstawy oraz w miejscach kontaktu z widłami mogą przerwać powłokę i powodować deformacje.
• Śnieg i lód w punktach sztaplowania, na których opiera się kolejny pojemnik, ukrywają uszkodzenia i utrudniają prawidłowe osadzenie.

Temperatura ujemna nie musi całkowicie zatrzymywać korozji. Nie oznacza też, że każdy spadek temperatury ją przyspiesza. Znaczenie mają obecność ciekłej wilgoci, zasolenie i kolejne okresy zamarzania oraz odwilży.

Wilgoć, kondensacja i sól — także pod wiatą

Pojemnik pod wiatą może nie moknąć od deszczu, a mimo to przez wiele godzin pozostawać wilgotny. Przy zmianach temperatury para wodna skrapla się na chłodnej stali — to kondensacja. Podobnie dzieje się po przewiezieniu zimnego gitterboxa do ciepłej, wilgotnej hali.

Zadaszenie nie zatrzymuje soli nanoszonej przez pojazdy. Ograniczone spłukiwanie deszczem może sprzyjać pozostawaniu jej osadów. Solanka może pozostawać ciekła poniżej temperatury zamarzania czystej wody, dlatego sama wiata nie uzasadnia automatycznie słabszego zabezpieczenia.

Przykład z rampy: pojemnik stoi pod dachem, ale wózek regularnie przejeżdża przez odladzany plac. Solanka trafia pod jego stopy, a osłonięta podstawa wolno wysycha. Przy doborze powłoki trzeba więc uwzględnić trasę wózka, nie tylko miejsce postoju pojemnika.

Spawy, zgrzewy siatki i krawędzie — gdzie szukać uszkodzeń?

Po kontakcie z widłami sprawdź przede wszystkim stopy, dolną ramę i krawędzie podstawy. Przy częstym ustawianiu w stos dochodzą do tego punkty sztaplowania. Każda powłoka może ucierpieć wskutek uderzenia lub tarcia.

Na spawach ramy szukaj pęknięć, rozwarcia połączeń i korozji przy spoinach. Przy zgrzewach siatki, czyli punktowych połączeniach drutów, sprawdź oderwania, przerwane połączenia i ostre końce.

Na krawędziach podstawy i stopach kontroluj przetarcia, odkształcenia oraz nierówne oparcie. W punktach sztaplowania oceń kompletność, geometrię i obecność lodu. Przy zawiasach i zamknięciach sprawdź mocowania oraz możliwość pełnego zamknięcia.

Nie ma uniwersalnej odpowiedzi, czy „słabszy” jest spaw, czy zgrzew. Spawy ramy uczestniczą w przenoszeniu obciążeń konstrukcyjnych, a zgrzewy utrzymują siatkę zabezpieczającą ładunek. Uszkodzenia obu rodzajów połączeń mogą wymagać wyłączenia pojemnika z pracy. Sam wygląd połączenia nie potwierdza nośności.

Ocynk czy malowanie proszkowe — co wybrać na zimowy plac?

Na niezadaszony plac z okresowym zasoleniem i ryzykiem drobnych przetarć zwykle warto zacząć dobór od ocynku ogniowego. Ta rekomendacja dotyczy porównania z niesprecyzowanym standardowym malowaniem proszkowym bezpośrednio na stali. Udokumentowany system proszkowy do zastosowań zewnętrznych wymaga osobnej oceny, a nie automatycznego odrzucenia.

Cynk tworzy barierę i zapewnia ograniczoną ochronę katodową — może chronić niewielki odsłonięty fragment sąsiadującej stali, samemu ulegając korozji. Proszek przede wszystkim odcina stal od wilgoci i zanieczyszczeń. Porównanie ma sens przy takim samym zasoleniu, czasie zwilżenia, sposobie obsługi i częstotliwości kontroli.

Kryterium	Hot-dip galvanizing	Proszek na stali	Co sprawdzić
Rysa do stali	Może ograniczać korozję małego odsłoniętego obszaru dzięki ochronie katodowej.	Przerwanie bariery może zapoczątkować korozję podpowłokową, rozwijającą się pod farbą.	Rozległość uszkodzeń i zalecenia dotyczące dalszej eksploatacji.
Spawy i krawędzie	Może dobrze chronić dostępne, przygotowane powierzchnie przy cynkowaniu gotowego wyrobu.	Skuteczność zależy od przygotowania, geometrii i pokrycia krawędzi.	Kolejność procesu, czystość spawów i ciągłość powłoki.
Geometria	Wymaga dostępu kąpieli, odpowietrzenia i odpływu.	Wnęki mogą utrudniać osadzanie proszku przy aplikacji elektrostatycznej, wykorzystującej ładunki elektryczne.	Pokrycie połączeń, wnęk i miejsc trudno dostępnych.
Sól	Bywa korzystnym wyborem przy okresowym zasoleniu i rysach, ale cynk również zużywa się szybciej.	Przydatność zależy od kompletnego systemu i ciągłości bariery.	Intensywność zasolenia, czas kontaktu i możliwość czyszczenia.
Wygląd	Metaliczna powierzchnia może różnić się odcieniem i fakturą.	Umożliwia dobór koloru, lecz wygląd nie potwierdza odporności.	Wady użytkowe, niedomalowania, pory i pęcherze.
Chemikalia	Nie zapewnia uniwersalnej odporności chemicznej.	Odporność zależy od konkretnego systemu.	Skład, stężenie, temperaturę i czas kontaktu substancji.

Ocynk ogniowy — ochrona spawów, krawędzi i małych rys

Niewielkie przetarcie przy stopie nie musi od razu oznaczać korozji odsłoniętej stali. W obecności przewodzącej wilgoci cynk może korodować zamiast sąsiadującego z nim fragmentu stali. Potrzebny jest przy tym kontakt elektryczny między metalami.

Podczas cynkowania ogniowego przygotowany wyrób zanurza się w ciekłym cynku. Cynkowanie gotowego pojemnika po spawaniu różni się od składania go z wcześniej ocynkowanych części. W pierwszym przypadku kąpiel może pokryć również przygotowane spawy, o ile ma do nich dostęp.

Ochrona działa na ograniczonym obszarze — nie ma uniwersalnego „bezpiecznego” rozmiaru rysy. Cynk zużywa się i nie odbudowuje mechanicznie utraconej grubości, a ciągłe ścieranie oraz mocne uderzenia mogą uszkodzić powłokę.

Zamknięte lub niedostępne przestrzenie wymagają odpowiedniego rozwiązania konstrukcyjnego. Stałe intensywne zasolenie i kontakt z chemią wymagają indywidualnej oceny.

Rozważasz gitterbox ocynkowany ogniowo z naszej oferty do pracy na zewnątrz? Doradzimy dobór z uwzględnieniem warunków na Twoim placu.

Malowanie proszkowe — kiedy wystarcza na zewnątrz?

Malowany pojemnik może pracować zimą na zewnątrz, jeśli kompletny system ma potwierdzone przeznaczenie do takich warunków. Samo określenie „malowanie proszkowe” nie wystarcza do decyzji. System jednowarstwowy i wielowarstwowy nie są równoważne.

O odporności decydują przygotowanie stali, rodzaj żywicy, ewentualny podkład, utwardzenie oraz pokrycie krawędzi. Systemy poliestrowe są typowym wyborem zewnętrznym ze względu na odporność na promieniowanie UV, czyli ultrafioletowe. Nie potwierdza to jednak automatycznie odporności całego pojemnika na solankę i uderzenia.

Zapytaj dostawcę, czy kompletny system jest przeznaczony do ekspozycji zewnętrznej z okresowym zasoleniem. Ustal, jak przygotowuje się stal przed malowaniem oraz jaki rodzaj farby i podkładu przewidziano.

Sprawdź również, jak kontroluje się utwardzenie oraz pokrycie spawów, krawędzi i wnęk. Poproś o informacje, jakie badania potwierdzają właściwości systemu i jakie były kryteria oceny, a także jakie zasady mycia oraz kontroli obowiązują podczas użytkowania.

Gdy rysa przechodzi przez powłokę do stali, wilgoć może dotrzeć pod farbę i zapoczątkować korozję podpowłokową. Dobry wygląd i oznaczenie koloru RAL, także RAL 7030, nie potwierdzają odporności na sól. Godzin badania w komorze solnej nie można też przeliczać bezpośrednio na lata pracy na placu.

Duplex — kolor firmowy na ocynku

Jeśli potrzebujesz koloru firmowego i ochrony cynkowej, rozważ system duplex, czyli połączenie cynku z powłoką organiczną. Schemat warstw jest prosty: stal → powłoka cynkowa → kompatybilna powłoka malarska.

Malowanie proszkowe ocynku wymaga właściwego przygotowania podłoża oraz kontroli przyczepności i ryzyka pęcherzy, między innymi wskutek uwalniania gazów. Czy duplex ma sens przy Twoich pojemnikach, doradzimy przy wycenie.

Czy dopłata do ocynku może obniżyć koszt użytkowania?

Wyłączenie pojemnika z obiegu kosztuje więcej niż samo przeniesienie go do wydzielonej strefy. Może wymagać przełożenia ładunku, podstawienia innej sztuki i reorganizacji pracy. Dlatego porównuj całkowity koszt użytkowania, czyli TCO, a nie wyłącznie zakup.

Zbierz dane o liczbie pojemników oraz czasie pracy na placu, pod wiatą i w hali. Uwzględnij zasolenie, mycie i kontakt z chemikaliami, a także czas oraz koszty kontroli i czyszczenia.

Odnotuj przyczyny odseparowania niesprawnych sztuk, przestoje, zmiany organizacji obiegu i wymiany. Zestaw je z uszkodzeniami mechanicznymi oraz problemami z podłogą.

Dopiero te informacje pozwolą ocenić zasadność dopłaty. Bez nich nie ma podstaw do deklarowania okresu zwrotu. Nawet dobrze dobrana powłoka nie eliminuje deformacji ramy, uszkodzeń zamknięć ani zużycia podłogi.

Kategorie korozyjności C1–CX a miejsce składowania pojemników

Sucha hala, wilgotna wiata i zasolona rampa wymagają innej oceny warunków pracy. Kategorie korozyjności pomagają opisać agresywność atmosfery wobec metali, ale nie określają samodzielnie jakości pojemnika. Nie zastępują też oceny miejscowego zalegania wody i kontaktu chemicznego.

Skala obejmuje: C1 — bardzo małą, C2 — małą, C3 — średnią, C4 — dużą, C5 — bardzo dużą oraz CX — ekstremalną korozyjność. Sam adres składowania nie wystarcza do przypisania kategorii. Otwarty plac nie oznacza automatycznie C3, a obecność soli — C5.

• Sucha hala. Przy niewielkim zawilgoceniu malowanie proszkowe może wystarczyć, ale trzeba uwzględnić możliwe mycie i uderzenia. Potwierdź rzeczywistą wilgotność, środki myjące i ścieranie.
• Hala z kondensacją. Skraplanie pary, zimne pojemniki i ograniczony przewiew wymagają zweryfikowanego systemu proszkowego albo ocynku ogniowego. Sprawdź częstotliwość kondensacji i czas wysychania.
• Wiata. Nawiewany deszcz, kondensacja i możliwe osady soli przemawiają za rozważeniem ocynku; proszek wymaga potwierdzenia systemu. Ustal dopływ solanki, kontakt z podłożem i wentylację.
• Otwarty plac. Przy opadach, śniegu, odwilżach i uszkodzeniach od wózków ocynk jest punktem wyjścia, a proszek wymaga udokumentowanego przeznaczenia zewnętrznego. Potwierdź zasolenie, odpływ wody i lokalne zanieczyszczenia.
• Rampa przy odladzanej nawierzchni. Rozbryzg solanki i częsty ruch pojazdów wymagają oceny ocynku lub odpowiednio zaprojektowanego duplex. Sprawdź intensywność kontaktu z solą i zasady czyszczenia.
• Środowisko nadmorskie lub przemysłowe. Aerozol solny, czyli drobne krople i cząstki soli w powietrzu, albo agresywne zanieczyszczenia wymagają indywidualnie dobranego, udokumentowanego systemu. Potwierdź kwalifikację środowiska i przydatność całego zabezpieczenia.

Przy mokrej stopie warunki mogą być bardziej agresywne niż w atmosferze nad placem. Deklaracja „C4” lub „C5” bez opisu kompletnego systemu, warunków i sposobu weryfikacji jest niewystarczająca.

Jakie informacje przekazać producentowi przed doborem powłoki?

W zapytaniu opisz rzeczywistą drogę pojemnika: od hali przez rampę po miejsce zimowego postoju. Produkujemy we własnym zakładzie i doradzamy powłokę pod warunki na Twoim placu. Im dokładniej opiszesz ekspozycję, tym łatwiej dobrać zabezpieczenie antykorozyjne stali do procesu.

Do doboru potrzebne są informacje o ekspozycji, obsłudze i ładunku. Przygotuj je w następującym zakresie:

• Czas ekspozycji: ile czasu pojemnik spędza na zewnątrz, pod wiatą i w hali?
• Woda i sól: czy stopy stoją w kałużach i czy pojazdy nanoszą solankę?
• Mycie i chemia: jaką metodą, jak często i jakimi środkami czyścisz pojemniki? Jaki jest skład, stężenie, temperatura oraz czas kontaktu substancji?
• Obsługa: gdzie najczęściej dochodzi do uderzeń, tarcia i kontaktu z widłami?
• Ładunek i składowanie: jaki ładunek przewozisz i jak ustawiasz pojemniki?

Szczelnie opakowany nawóz i bezpośredni kontakt konstrukcji z jego roztworem to różne warunki. Odporność na nawozy, kwasy czy środki myjące wymaga danych o rzeczywistym kontakcie.

Podłoga metalowa czy drewniana na mokrą zimę?

Najpierw sprawdź, czy woda może odpłynąć i czy podłoga ma warunki do wyschnięcia. Przy długotrwałym zawilgoceniu i częstym myciu warto rozważyć metal, ale razem z jego zabezpieczeniem, mocowaniami i rodzajem ładunku. Sam materiał nie przesądza o trwałości ani bezpieczeństwie podłogi.

Kryterium	Drewno	Metal	Warunki prawidłowej pracy
Wilgoć	Może chłonąć wodę, zmieniać wymiary i wolno wysychać.	Nie chłonie wody jak drewno, ale może korodować.	Odpływ i możliwość wysychania.
Degradacja	Długotrwała wilgoć może sprzyjać degradacji biologicznej.	Nie podlega degradacji biologicznej typowej dla drewna.	Kontrola stanu materiału i miejsc połączeń.
Czyszczenie	Wymaga metod odpowiednich dla gatunku i zabezpieczenia drewna.	Może ułatwiać mycie, jeśli powłoka jest zgodna ze stosowaną metodą.	Dopuszczone środki i warunki mycia.
Zabezpieczenie	Znaczenie mają gatunek, zabezpieczenie i wymagania wilgotnościowe.	Kluczowa jest ochrona obu stron oraz połączeń.	Dokumentacja konkretnego wariantu.
Podparcie ładunku	Pęknięcia, rozmiękczenie i luźne mocowania mogą pogorszyć podparcie.	Ugięcia, perforacja, czyli otwory powstałe wskutek ubytku materiału, i uszkodzone mocowania również stwarzają zagrożenie.	Dobór do ładunku i kontrola mocowań.

Nie każda podłoga drewniana jest nieodpowiednia do pracy na zewnątrz. Bez znajomości gatunku i zabezpieczenia nie da się określić jej trwałości. Metalowa podłoga także nie jest bezobsługowa, szczególnie gdy na uszkodzonej powłoce zalega woda.

Co sprawdzić przed wyborem podłogi?

Zapytaj, jak podłoga odprowadza wodę i jak zabezpieczono jej spód. Nie zakładaj obecności otworów odpływowych bez sprawdzenia konstrukcji. Materiał podłogi nie zastępuje kontroli jej mocowania.

Przed wyborem ustal sposób odpływu wody i możliwość wysychania przy ramie. Sprawdź zabezpieczenie spodu, krawędzi oraz mocowań, a także dopuszczalne metody mycia.

W przypadku drewna potwierdź wymagania dotyczące wilgotności i zabezpieczenia. Ustal dopuszczalne obciążenia punktowe, czyli siły działające na mały fragment podłogi, oraz temperaturę ładunku. Sprawdź również dostępność wybranej kombinacji podłogi, powłoki i modelu.

W pojemniku EPAL nie zamieniaj samodzielnie podłogi na inny wariant. Taka modyfikacja może naruszać zgodność konstrukcji i dopuszczenie do obiegu.

Przegląd gitterboxów po zimie: co sprawdzić przed dalszą pracą?

Usuń lód i zabrudzenia zasłaniające konstrukcję, stosując dopuszczone metody. Przed dalszą pracą sprawdź podstawę, ramę, połączenia, siatkę, powłokę, podłogę, zamknięcia i punkty sztaplowania. Szukaj przede wszystkim zmian wpływających na podparcie pojemnika i utrzymanie ładunku.

Oględziny prowadź w bezpiecznie wydzielonym miejscu, bez wspinania się po stosie. Nie kontroluj pojemnika pod niezabezpieczonym podniesionym ładunkiem.

Obszar	Co sprawdzić	Sygnał do odseparowania
Stopy i podstawa	Oparcie, geometrię, ślady wideł, pęknięcia i wżery, czyli miejscowe zagłębienia korozyjne.	Niestabilna stopa, rozłączenie lub podejrzenie istotnego ubytku przekroju.
Rama i spawy	Pęknięcia, rozwarcia połączeń, trwałe odkształcenia.	Uszkodzony element nośny albo deformacja wpływająca na stabilność.
Siatka i zgrzewy	Oderwane druty, odgięcia, ostre końce.	Ryzyko wypadnięcia ładunku lub skaleczenia.
Powłoka	Rdzę, pęcherze, odspojenia, przetarcia i rozległe osady na cynku.	Zmiany wymagające ustalenia stanu podłoża lub powłoki.
Floor	Ugięcia, mocowania, pęknięcia drewna, korozję metalu.	Utrata podparcia, rozmiękczenie, perforacja lub luźne mocowania.
Drzwiczki i zamknięcia	Pełne zamknięcie, zabezpieczenia, zawiasy i mocowania.	Ryzyko samoczynnego otwarcia podczas pracy.
Punkty sztaplowania	Kompletność, geometrię i prawidłowe osadzenie.	Uszkodzenie uniemożliwiające pewne ustawienie w stos.

Kontrole są potrzebne także po uderzeniach i zdarzeniach naruszających stateczność, nie tylko po zakończeniu zimy. Ta lista nie zastępuje dokumentacji producenta ani oceny technicznej.

Kiedy wstrzymać użytkowanie i sztaplowanie?

Pęknięty element nośny, niestabilna stopa lub podłoga zagrażająca podparciu ładunku wymagają wstrzymania pracy. Tak samo postępuj przy perforacji, rozległych wżerach albo podejrzeniu istotnego ubytku przekroju elementu nośnego. Nie traktuj takich zmian jak zwykłej wady powierzchniowej.

Wstrzymaj użytkowanie — oznacz — odseparuj do oceny
Wstrzymaj użytkowanie i sztaplowanie podejrzanego egzemplarza.
Oznacz go i odseparuj, aby nie wrócił przypadkowo do obiegu.
Przekaż do oceny osobie kompetentnej, zgodnie z dokumentacją producenta i zasadami właściwego systemu.

Brak rdzy nie dowodzi sprawności konstrukcji. Odmalowanie nie przywraca utraconego przekroju ani prawidłowej geometrii. Nie wykonuj samodzielnej próby obciążeniowej na placu i nie wyznaczaj pozostałej nośności na podstawie oględzin.

Biała korozja cynku a rdza stalowa

Jasny nalot na ocynku nie oznacza automatycznie zniszczenia pojemnika ani utraty nośności. Białej korozji cynku sprzyjają długotrwałe zawilgocenie i ograniczona wymiana powietrza. Rozległe osady oraz podejrzenie ubytku powłoki wymagają jednak oceny.

Przy jasnych osadach na cynku oceń rozległość zmian, utrzymującą się wilgoć i stan powłoki. Pęcherze i odspojenia farby wymagają sprawdzenia, czy pod powłoką nie rozwija się korozja.

Rdzawe zacieki i rdza przy uszkodzeniu wymagają ustalenia stanu stalowego podłoża. Wżery lub perforacja nie pozwalają sprowadzić problemu do wyglądu powierzchni.

Jak bezpiecznie składować gitterboxy zimą?

Ustawiaj pojemniki na równym, stabilnym i odpowiednio nośnym podłożu z odpływem wody. Przed sztaplowaniem usuń śnieg i lód z miejsc podparcia oraz sprawdź prawidłowe osadzenie pojemników. Nawet dobrze dobrana powłoka nie skompensuje niestabilnego podparcia ani skutków uderzeń wózka.

• Usuwaj śnieg i lód bez uszkadzania powłoki. Stosuj bezpieczne metody zgodne z dokumentacją, bez wspinania się po stosie. Sprawdzaj osadzenie pojemników — lód, śnieg i obce elementy nie mogą zakłócać podparcia.
• Ograniczaj nanoszenie solanki. Kontroluj przede wszystkim strefy styku placu, rampy i hali. Usuwaj osady dopuszczonymi metodami; nie stosuj silnie kwaśnych ani zasadowych środków bez potwierdzenia zgodności.
• Zapewnij wysychanie. Nie zamykaj mokrych pojemników szczelnie pod przykryciem zatrzymującym skroploną wodę.
• Ograniczaj uderzenia i przesuwanie po podłożu. Kontroluj miejsca kontaktu z widłami. Po uderzeniu, odwilży lub naruszeniu stateczności oceń potrzebę dodatkowej kontroli.

Wysokość stosu, śnieg i wiatr — decydują warunki producenta

Możliwość ustawienia kolejnego pojemnika nie oznacza dopuszczenia takiej konfiguracji. Wysokość stosu sprawdzaj w instrukcji konkretnego modelu, z uwzględnieniem ładunku i warunków składowania. Parametr dotyczący jednego pojemnika nie zastępuje dopuszczalnego obciążenia całego stosu.

Przed ustawieniem stosu zweryfikuj jego konfigurację i warunki podparcia. Sprawdzenie powinno obejmować:

• model, stan techniczny i zgodność pojemników;
• dopuszczalną konfigurację oraz obciążenie stosu, a także rozmieszczenie i zabezpieczenie ładunku;
• nośność, równość i odwodnienie podłoża;
• czystość oraz prawidłowe osadzenie punktów sztaplowania;
• wpływ śniegu i wiatru na daną konfigurację.

Puste i pełne stosy wymagają odrębnego uwzględnienia w ocenie ryzyka wiatrowego. Konfiguracja stabilna w spokojną pogodę nie jest automatycznie bezpieczna przy silnym wietrze.

Twoje pojemniki stoją na placu przez całą zimę?
Napisz, w jakich warunkach pracują. Doradzimy powłokę — cynkowanie ogniowe albo malowanie proszkowe — i typ podłogi oraz przygotujemy wycenę. Skontaktuj się z nami przez formularz kontaktowy, zadzwoń pod +48 606 492 304 lub napisz na box@dajano.pl.

Najczęściej zadawane pytania o powłoki gitterboxów składowanych zimą na zewnątrz

Przy zakupie sprawdzaj kompletny system ochronny i warunki pracy, nie samą nazwę powłoki. O przydatności pojemnika na zimowy plac decydują także zasolenie, uszkodzenia od obsługi i możliwość wysychania.